دنیای کوچک من
موسی و شبان

قبل نوشت : قشنگ ترین لحظات عمر من ، لحظه مناجات با خداست ، مناجات یعنی شیرین زبونی واسه خدا ، برا همین این مثنوی رو که خیلی دوسش دارم براتون میذارم تا شماهم لذتشو ببرین .

دیــد مــوسی یک شبانی را بـه راه

کاو همی گفت: ای خـدا و ای الـه

 

تو کــجایی تا شوم من چاکـــرت

چارقت دوزم کنم شانه ســـرت

 

ای خـــدای من فـــــدایت جـــــان من

جمله فرزندان و خان و مان مـن

 

جامه ات شویم شپشهایت کــشم

شیر پیشت آورم ای محتشم

 

ور تــو را بیماریی آید بــه پیش

من تو را غمخوار باشم همچو خویش

 

دستکت بـوسم بمـالم پــایکت

وقت خـواب آیم بروبم جایکت

 

گـر بدانم خــانه‌ات را مـن دوام

روغن و شیرت بیارم صبح و شام

 

هــم پنیر و نــانهای روغـنین

خـمره‌ها چغراتهای نـــازنیـن

 

سازم و آرم به پیشت صبح و شام

از من آوردن ز تو خـوردن تمـام

 

ای فـدای تو همه بــزهای مـن

ای به یادت هی هی و هی های من

 

...
ادامه مطلب

الطاف شما()               ۱۳٩٠/٢/۳٠ - عرفان


پادشه خوبان

 

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی                         

                                                           دل بی تو بجان آمد وقت است که باز آیی

دایم گل این بستان شاداب نمی ماند       

                                                           دریاب ضعیفان را در وقت توانایی

دیشب گله زلفش با باد همی کردم         

                                                           گفتم غلطی بگذر زین فکرت سودایی

صد باد صبا اینجا با سلسله می رقصند     

                                                           این است حریف ای دل تا باد نپیمایی

مشتاقی و مهجوری دور از تو چنانم کرد   

                                                           کز دست بخواهد شد پایاب شکیبایی

یارب به که شاید گفت این نکته که در عالم    

                                                           رخساره به کس ننمود آن شاهد هر جایی

ساقی چمن و گل را بی روی تو رنگی نیست   

                                                           شمشماد خرامان کن تا باغ بیارایی

ای درد تو ام درمان در بستر ناکامی    

                                                           وی یاد تو ام مونس در گوشه تنهایی

در دایره قسمت ما نقطه تسلیمیم   

                                                           لطف آنچه تو اندیشی حکم آنچه تو فرمایی

فکر خود رأی خود در عالم رندی نیست   

                                                           کفر است درین مذهب خودبینی و خود رأیی

زین دایره مینا خونین جگرم می ده     

                                                           تا حل کنم این مشکل در ساغر مینایی

حافظ شب هجران شد بوی خوش وصل آمد   

                                                           شادیت مبارک باد ای عاشق شیدای

 

...

الطاف شما()               ۱۳٩٠/٢/٢٩ - عرفان


مادر ادب

مادر؛
مادری که اگر چه در کربلا نبود،
ولی دلش تا ابد در کربلا ماند و نگاهش بر افق،
که آیا «کاروان عشق» را بازگشتی خواهد بود؟
مادری که دلش برای همیشه در کنار «نهر علقمه»، سوگ نشین فرزندی شد
که نظیر نداشت در زیبایی و شجاعت!
مادری که دلش در میدان «قتلگاه» بود و نگاهش بر آسمان،
که چه وقت، «ماه»، بار دیگر خواهد تابید!
مادری که یک عمر،
دست از «حسین حسین» گفتن بر نداشت و تمام غریبانه هایش را،
حتی سوگ عزیزانش را با نام حسین علیه السلام همراهی کرد!
مادری که
«
ام البنین علیهاالسلام »
بود، ولی آیینه نگاهش از آسمان کربلا، تنها اشکِ خونین ستارگان را چید؛
آن گاه که راوی، از عبور نیزه ها روایت می کرد!
مادری که حتی کوچه های «مدینه»، مرثیه سرای اندوه سترگ او شدند
و به استقامت و صبر او ایمان آوردند!
مادری که «وفا»، اولین درس زندگی و «شجاعت»،
عالی ترین سرشت همسری اش بود و «صحبت»،
بالاترین باور مهر پروری اش
مادری که برای همیشه،
با ناله های نینوایی، به یاد پسرانش، لالایی سرود و سروده هایش را فرات،
هر روز، هنگام غروب نجوا می کند!
مادری که بعد از شهادت
«
عباس علیه السلام »
، دیگر به ماه نگاه نکرد و آسمان مدینه، نعمت نورافشانی اش را از دست داد!
مادری که در کربلا نبود، ولی تا ابد در کربلا ماند و دل از
«
گودال قتلگاه» نگرفت و فریاد «یا حسین»اش را نه تنها در مدینه،
که از صحن مطهر کربلا می توان شنید!
درود خداوند و سلام پاکان، بر روح بلند و وفاداری بی نظیرش باد!
روح آسمانی اش،
در سایه سار کوثر، شاد، و شفاعت بشکوهش، دستگیرمان باد!

 

 

پ ن : 13 جمادی الثانی سالروز وفات مادر حضرت ادب ابالفضل العباس (ع) رو خدمت همه دوستداران و ارادتمندان تسلیت عرض می کنم

...

الطاف شما()               ۱۳٩٠/٢/٢٦ - عرفان


الهی ...

 

الهی !

ای خالق بی مدد و ای واحد بی عدد ،

ای اول بی هدایت و ای آخر بی نهایت ،

ای ظاهر بی صورت و ای باطن بی سیرت ،

ای حی بی ذلت ای معطی بی فطرت و ای بخشنده بی منت ،

ای داننده رازها ،

ای شنونده آوازها ،

ای بیننده نمازها ،

ای شناسنده نامها ،

ای رساننده گامها ،

ای مبرا از عوایق ،

ای مطلع بر حقایق ،

ای مهربان بر خلایق ،

عذرهای ما بپذیر که تو غنی و مافقیر

و بر عیبهای ما مگیر که تو قوی و ما حقیر ،

از بنده خطا آید و ذلت و از تو عطا آید و رحمت .

 

خواجه عبدالله انصاری

 

...

الطاف شما()               ۱۳٩٠/٢/٢٢ - عرفان


دلتنگی یار !

خیلی دلم برات تنگ شده

تنگ دلبریهای عاشقونت

دلم می خواد یه روز از صبح تا شب بشینم جلوت و چشم تو چشت خیره کنم و با صدای تاپ تاپ قلبم حرفامو بهت بزنم

می دونم هیچ وقت در مورد هیچ کس اشتباه نمی کنی و همیشه قضاوتات درسته درسته

ولی تو که اینقدر خوب و مهربونی چرا دیر به دیر به من سر میزنی ؟

تو که می دونی اگه دستمو ول کنی گم میشم چرا گاهی از دستم خسته میشی و رهام می کنی ؟

مگه نمی دونی چقدر بهت وابستم ؟ چرا تنهام میذاری و چشم انتظارم می کنی ؟

اگه نبود هرکی رو بشه تحمل کرد نبودن تو رو یه لحظه هم نمیشه

قربونت بشم تنهام نذار ، تو مثل من کم صبر و کم طاقت نیستی ، تحملم کن ، سعی می کنم بهتر بشم ، سعی می کنم .

 

پ ن : باز امشب دلش برام تنگ شده بود !!!

                                             انت الذاکر قبل الذاکرین 

                                                                اَنْتَ البادی بالإحسانِ قَبْلَ تَوَجُّه العابدینَ

 

 

...

الطاف شما()               ۱۳٩٠/٢/۱۸ - عرفان


یا فاطمه (س)

 

فاطمه آیا ذوی القربی نبود ؟            یا مودت را جز این معنا نبود ؟

...

الطاف شما()               ۱۳٩٠/٢/۱۳ - عرفان


بدون شرح ... !

...

الطاف شما()               ۱۳٩٠/٢/۱٠ - عرفان


انتظار ...

هرگاه گامهایم بوی هدایت می گیرند و مسیر توبه را مشق می کنند صدای پای تو می آید

چه صدایی ، چه حضوری ، چه شروعی !!!

بی تاب و سراسیمه تیک تاک ساعت را دنبال می کنم

لحظه شماری به اوج می رسد و من در خلأ زمان غرق می شوم

انتظار سختیست ، دلهره نیامدنت آدم را می کشد

قطره قطره اشکهایم می ریزند و کویر وجودم سیراب می شود

ولی اینها چاره درد این غمزده نیست

دردی که سالها وجودم را گرفته مرحمی جز این میخواهد

مرحمی از دستان سرشار از مهر تو

دیگر طاقت سرآمد و انتظار جانفرسا شد

درد نهفته در سینه ام را کسی درک نمی کند

خودت باید بیایی و مرحم کنی

اول پاکم کن و بعد بیا و دیگر نرو

و آنگاه دیگر هیچ وقت تنهایم نگذار

 

پ . ن : انتظار ! چه نام آشنایی و چه درد بی درمانی ... بیا دیگر ...

 

...

الطاف شما()               ۱۳٩٠/٢/٦ - عرفان